skip to main content

Σημείωμα Medea Electronique

To kill the death: πάντως, το συμπλήρωμα μακροζωίας 
δεν έχει γίνει  ακόμα συμπλήρωμα ζωής
Franck Damour, Μακάριοι οι θνητοί, Γιατί είναι ακόμη ζωντανοί  

Συνεχίζουμε την έρευνά μας στον μύθο, επιχειρώντας να εξερευνήσουμε τα  όρια της τεχνολογίας και την ποιητική της ψηφιακής εποχής. Μπορεί η τεχνολογία να είναι ποιητική; Οι θεοί έχουν πεθάνει. Ο Προμηθέας είναι πλέον ελεύθερος και περιπλανιέται. Αφού έδωσε τη φωτιά-τεχνολογία στους ανθρώπους, τους παρατηρεί: με τη φωτιά επιχειρούν να ζήσουν καλά, να φτάσουν στο παραπέρα. Ως εκδοχές της φωτιάς-τεχνολογίας εμφανίζονται η μουσική, η ποίηση, το σώμα του χορευτή, η ψηφιακή διαδραστική τεχνολογία. Νιώθουν παντοδύναμοι. Είναι παίκτες και παίγνια, και το παιχνίδι του κόσμου συνεχίζεται. 
Μια παράσταση-παρτιτούρα, που οδηγείται από τις μουσικές συνθέσεις τα ηχοτοπία και τους αυτοσχεδιασμούς των μουσικών, του λυρικού τραγουδιστή και των χορευτών επί σκηνής. Νήμα το ανθρώπινο σώμα, έτσι όπως το χορογραφεί και το θέτει σε κίνηση, η γαλλική ομάδα χορού Cie Sébastien Perrault, με την ήδη υπάρχουσα εμπειρία στις σύγχρονες αναπαραστάσεις του μύθου. Είμαστε χαρούμενοι για αυτή τη συνεργασία. Και έπειτα, ο Λόγος, πάντα παρών: Το ποιητικό κείμενο ρέει καθόλη τη διάρκεια της παράστασης, συντεθειμένο από αποσπάσματα της τραγωδίας Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου, και στίχους που η Medea Electronique έφτιαξε ειδικά για την παράσταση. Παράλληλα, αξιοποιήθηκαν στίχοι των ποιητών Νίκου Καρούζου και Γιάννη Στίγκα, αποσπάσματα από το Πέδρο Πάραμο του Juan Rulfo και του Μπροστά στον Λόγο του Valere Novarina.  Τέλος,το video mapping, τα live visuals, το live electronics και η διάδραση ήχου-εικόνας-σώματος ως άλλος ραψωδός υφαίνουν την ιστορία.  
Ευχαριστούμε το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για τη γοητευτική αυτή πρόσκληση και συνεργασία. 

Με αγάπη από την Αθήνα, 
Medea Electronique